Nordic Walking cieszy się coraz większą popularnością w krajach nie tylko Europy, ale i całego świata. Marsz z kijkami ma tyle zalet, że szybko podbija serca ludzi lubiących aktywną rekreację.

Historia Nordic Walking nie jest bardzo bogata. Wszystko zaczęło się w Finlandii w latach 20. XX wieku. To właśnie Finowie wymyślili Sauvakavaly, czyli nordyckie wędrówki. Fińscy biathloniści, w latach siedemdziesiątych, chcąc lepiej przygotować się do zawodów, opracowali swoisty trening, którego przebieg nie wymagał obecności śniegu ani nawet nart, pozwalał natomiast ćwiczyć technikę chodzenia, biegania i skakania. Ten rodzaj treningu, podobnie jak bieg narciarski, angażował aż 90% mięśni.

Już pod koniec kolejnego dziesięciolecia zaczęto promować ten rodzaj treningu, znany dzisiaj jako Nordic Walking, w kręgach sportowych i w szkołach. Jednak nawet prowadzone doświadczenia i eksperymenty prowadzone w celu wypromowania i rozszerzenia Nordic Walking w szerszych kręgach nie przyniosły rezultatu. Dopiero w latach dziewięćdziesiątych ta technika marszu spotkała się z prawdziwym entuzjastycznym zainteresowaniem. W tym okresie swoje początki ma także USA Power Walk, rodzaj marszu, który także wykorzystywał kijki.

Do uprawiania Nordic Walking początkowo używano kijków do biegów narciarskich. Jednak szybko okazało się, że są one zbyt długie i niewygodne. Poza tym przenosiły one na stawy wibracje powstające przy kontakcie z podłożem. Po wielu próbach zastąpiono je specjalnymi kijkami.

Nordic Walking został oficjalnie zarejestrowany i opisany jako nowy sport w roku 1997 właśnie w Finlandii. Miłośników tej formy rekreacji możemy znaleźć praktycznie na całym świecie. Największe ośrodki Nordic Walking znajdują się w Skandynawii, Stanach Zjednoczonych, Niemczech, Austrii i Szwajcarii.

Także w naszym kraju coraz więcej ludzi odkrywa zalety Nordic Walking. Powstała nawet Polska Federacja Nordic Walking, która organizuje szkolenia dla trenerów tej dyscypliny sportowej.